ปลากัดภาคกลาง หรือที่นิยมเรียกสั้น ๆ ว่า ปลากัด เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็ก มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Betta splendens อยู่ในวงศ์ Macropodinae ซึ่งอยู่ในวงศ์ใหญ่ Osphronemidae มีรูปร่างเพรียวยาวและแบนข้าง หัวมีขนาดเล็ก ครีบก้นยาวจรดครีบหาง หางแบนกลม มีอวัยวะช่วยหายใจบนผิวน้ำได้โดยใช้ปากฮุบอากาศโดยไม่ต้องผ่านเหงือกเหมือนปลาทั่วไป เกล็ดสากเป็นแบบ Ctenoid ปกคลุมจนถึงหัว ริมฝีปากหนา ตาโต ครีบอกคู่แรกยาวใช้สำหรับสัมผัส ปลาตัวผู้มีสีน้ำตาลเหลือบแดงและน้ำเงินหรือเขียว ครีบสีแดงและมีแถบสีเหลืองประ ในขณะที่ปลาตัวเมียสีจะซีดอ่อนและมีขนาดลำตัวที่เล็กกว่ามากจนเห็นได้ชัด
ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 6 เซนติเมตร พบกระจายอยู่ทั่วไปในแหล่งน้ำนิ่งที่มีขนาดตื้นพื้นที่เล็กทั้งในภาคกลางและภาคเหนือในประเทศไทยเท่านั้น สถานะปัจจุบันในธรรมชาติถูกคุกคามจากสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไปและสารเคมีที่ตกค้าง
มีพฤติกรรมชอบอยู่ตัวเดียวในอาณาบริเวณแคบ ๆ เพราะดุร้ายก้าวร้าวมากในปลาชนิดเดียวกัน ตัวผู้เมื่อพบกันจะพองตัว พองเหงือก เบ่งสีเข้ากัดกัน ซึ่งในบางครั้งอาจกัดได้จนถึงตาย เมื่อผสมพันธุ์ ตัวผู้จะเป็นฝ่ายก่อหวอดติดกับวัสดุต่าง ๆ เหนือผิวน้ำ ไข่ใช้เวลาฟัก 2 วัน โดยที่ปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายดูแลไข่และตัวอ่อนเอง โดยไม่ให้ปลาตัวเมียเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย
[แก้] ปลากัด
เป็นปลาที่คนไทยรู้จักเป็นอย่างดีมาแต่โบราณ โดยปลากัดสายพันธุ์ดั้งเดิมจากธรรมชาติมักเรียกติดปากว่า "ปลากัดทุ่ง" หรือ "ปลากัดลูกทุ่ง" หรือ "ปลากัดป่า" จากพฤติกรรมที่ชอบกัดกันเองแบบนี้ ทำให้นิยมนำมาเลี้ยงใช้สำหรับกัดต่อสู้กันเป็นการพนันชนิดหนึ่งของคนไทย และได้มีการพัฒนาสายพันธุ์และความสามารถในชั้นเชิงการกัดจนถึงปัจจุบัน จนเป็นเอกลักษณ์อย่างหนึ่งของประเทศไทยและเป็นที่รับรู้ของชาวต่างชาติในชื่อ "Siamese fighting fish"
ในปัจจุบัน ปลากัดภาคกลางได้ถูกพัฒนาสายพันธุ์ให้มีขนาดใหญ่ขึ้น มีสีสันที่สวยงามและหลากหลายขึ้น เรียกว่า "ปลากัดหม้อ" นิยมเลี้ยงในภาชนะขนาดเล็กและแคบ เช่น ขวดโหล ขวดน้ำอัดลม เป็นต้น อีกทั้งยังได้พัฒนาสายพันธุ์ในแง่ของความเป็นปลาสวยงามอีกหลายสายพันธุ์ เช่น ปลากัดจีน ที่มีเครื่องครีบยาว ปลากัดแฟนซี ที่มีสีสันหลากหลายสวยงาม ปลากัดคราวน์เทล หรือ ปลากัดฮาร์ฟมูน เป็นต้น
แหล่งที่มา : http://th.wikipedia.org
ปลากัดภาคใต้ เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็ก มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Betta imbellis อยู่ในวงศ์ Macropodinae ซึ่งอยู่ในวงศ์ใหญ่ Osphronemidae มีลักษณะคล้ายปลากัดภาคกลาง (B. splendens) และปลากัดอีสาน (B. smaragdina) แต่มีรูปร่างเรียวยาวและครีบหลังค่อนไปทางด้านหลังลำตัว มีพฤติกรรมก้าวร้าวน้อยกว่าปลากัดทั้ง 2 ชนิดข้างต้น มีลำตัวสีน้ำตาลอ่อนเหลือบแดงและน้ำเงิน ครีบหลังและครีบก้นสีคล้ำแดงมีแถบสีฟ้าเรืองแสง ปลายครีบก้นมีแต้มสีแดงสด มีขลิบสีขาว
พบในภาคใต้ของประเทศไทย มีขนาดยาวประมาณ 5 เซนติเมตร
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
วิธีการเพาะปลากัดง่ายๆสไตล์ moomoobetta
ช่วงที่ 1 เรือนหอเพาะรัก
เป็นเรื่องของการเตรียมภาชนะ สำหรับเพาะปลาหากเป็นการเพาะปลา Half moon จะใส่น้ำในระดับความสูง 5 ซม.
โดยประมาณ เนื่องจากเป็นปลาที่มีครีบยาว ทำให้การเคลื่อนตัวค่อนข้างช้า และอาจจะเหนื่อยในการวิ่งไล่กวดเจ้าสาว
บวกกับต้องเก็บไข่ที่รัดได้มาใส่ไว้ในหวอดอีกด้วยยิ่งช่วงเวลาที่ต้องเลี้ยงลูกด้วยแล้วจะต้องเหนื่อยมากขึ้น เพราะต้องคอยเก็บลูกที่ตกลงพื้นภาชนะ ขึ้นมาพ่นไว้ในหวอดเกือบจะตลอดเวลา ส่วนการเพาะปลา Hm.Pk. นั้นสามารถใส่น้ำ
ได้ถึงครึ่งภาชนะที่ใช้เพาะ สำหรับตัวผู้เขียนเองใช้ภาชนะ 2 แบบ
แบบแรกคือกะละมังขนาดเดียวกับที่ใช้ล้างผัก ผลไม้ค่ะ
แบบที่สองก็เป็นโหลแก้วขนาด 4" x 8" x 6"
น้ำที่ใส่ก็ประมาณ 8 ซม. เพราะปลาที่มีครีบสั้นนั้น คล่องแคล่วว่องไวอยู่แล้ว จึงไม่ค่อยประสบปัญหา ดังที่กล่าวมาข้างต้นสักเท่าไหร่ (เว้นแต่จะเป็นพ่อพันธุ์ที่ อายุค่อนข้างมาก )เตรียมใบหูกวาง หรือใบมะยมล้างน้ำให้สะอาด ลอยไว้ในภาชนะที่ใช้เพาะ ใส่เกลือทะเลนิดหน่อย เพื่อฆ่าเชื้อโรคและปรับสภาพน้ำค่ะ
ช่วงที่ 2 เตรียมตัวเข้าหอ
ขั้นตอนนี้ก็นำ พ่อ+แม่พันธุ์ ที่ต้องการลงเพาะ มาอยู่รวมในภาชนะที่เตรียมไว้ โดยปล่อยพ่อพันธุ์ลงไปอย่างอิสระเพื่อสำรวจพื้นที่ส่วนแม่พันธุ์ก็ปล่อยตามลงไปติดๆ แต่ไม่อิสระค่ะต้องกักบริเวณไว้ซะก่อนโดยการนำขวดน้ำอัดลมขนาด 1.5 ลิตร ตัดหัวและท้ายออกแล้วครอบแม่พันธุ์ไว้ในนั้นทิ้งให้อยู่ด้วยกัน 1 คืนค่ะ พ่อพันธุ์ก็จะทำหน้าที่ก่อหวอดเตรียมพร้อมรับสถานการณ์หนักๆ ในวันรุ่งขึ้นอย่าลืมหากระดาษหรือแผ่นพลาสติค ปิดปากภาชนะไว้ด้วยนะคะ กันโดนลมไม่งั้นเดี๋ยวหวอดแตก พ่อพันธุ์เหนื่อยแย่เลย
ช่วงที่ 3 คู่รักจิ๊จ๊ะ ประสาข้าวใหม่ปลามัน
ขั้นตอนนี้ หลังจากผ่านมาแล้ว 1 คืน นำภาชนะที่ครอบแม่พันธุ์ไว้ออกไป แล้วก็ปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินไปตามธรรมชาติค่ะ อย่าไปรบกวนเด็ดขาด (อารมณ์เสีย) ทิ้งไว้อย่างนั้น อาจจะรักกันรุนแรงไปบ้าง ก็ทำใจนะคะ รอดูสถานการณ์ไปก่อนส่วนใหญ่แล้ว ก็จะรัดกันในวันนั้น อย่างช้าก็ 2-3 วันค่ะ หาก 3 วันแล้วยังไม่มีทีท่าว่าจะรัดกันล่ะก็แยกขึ้นดีกว่า ไม่ต้องรีบร้อนนำไปพักรักษาแผลต่างแยกกันอยู่ อาจจะเทียบกันต่อไป หรือไม่ก็เปลี่ยนคู่ค่ะ ทั้งนี้ต้องพิจารณาตามความเหมาะสมเองนะคะ
ช่วงที่ 4 สุดทางรัก
มาถึงขั้นตอนนี้ รัดกันเสร็จสิ้นแล้วก็นำแม่พันธุ์แยกขึ้นเลยค่ะขืนปล่อยไว้เดี๋ยวไข่หายหมด เพราะเธอไม่มีสัญชาตญาณ
ในการเลี้ยงดูลูก งานนี้ต้องปล่อยให้คุณพ่อแสดงฝีมือแล้วล่ะค่ะสำหรับตัวผู้เขียนเอง จะปล่อยให้พ่อปลาเลี้ยงลูกประมาณ2-3 วันค่ะ อย่างน้อยก็ให้ลูกแข็งแรงพอ ที่จะพยุงตัวไหว ช่วงนี้ไม่จำเป็นต้องให้อาหารพ่อปลาหรอกค่ะ เพราะเค้าจะสาละวนอยู่กับการดูแลเด็กๆแต่ถ้าจะให้ก็ไม่ผิดอะไร แค่นิดหน่อยก็พอ ให้เป็นพวกหนอนแดงก็ดีค่ะแต่อย่าให้ลูกน้ำเลย หากกินไม่หมดลูกน้ำจะมากินลูกปลาเป็นอาหารแทน ( เสียดาย )เมื่อเห็นสมควรแก่เวลาก็นำพ่อปลาแยกขึ้นมาเลี้ยงตามปรกติค่ะต่อจากนั้นก็อนุบาลลูกปลาต่อไป